چند رباعی

از کوچه عبور می کنـد آدم ها                       گویی که ظهور می کند آدم ها

تا  بار دگر فریب شیطان نخورد                       تمرین شعــور می کند آدم ها

                                                    ******

زیباست که از تبار باران باشی                         یک تکّه ابر از دیار  باران باشی 

این ها هم اگر نشـد مثل کویر                         یک عمـر به انتظار باران باشی

                                                    ******

ابریست  دلم هوای باران دارم                        در سینه نشاط نو بهـاران دارم

هرچند که بی مایه فتیر است ولی                   بی مایه و گندم هوس نان دارم

                                                    ******

کار من و کار دل مدهوشی است                     گرچه به خیال عدّه ای پرنوشی است

باید که جواب ابلهـان را بدهم                             هرچند جواب ابلهان خاموشی است

                                                   ******            

ما واژه ی زخم و درد را فهمیدیم                   رقصیـدن فصـل زرد را  فهمیدیم

مولا که گرفت دامــن زهـرا را                      احساس غریب مـرد را  فهمیدیم

                                                  ******

من واژه ی مـرگ را نمی پسندم                  آنسان که تگــرگ را نمی پسندم

ویــرانه شده اگــرچه دنیا امّا                           ویـرانـــی ارگ را نمی پسندم

                                                ******

فرهاد نمرده شیرین زنده است                       آنسان که امیر در فین زنده است

رفتند یزیــــدیان در دوزخ                                 عباس و حسین و آیین زنده است

مجتبی کشوری فاتح