رقص مرگ(به مناسبت یادواره 36شهید والامقام روستا)
تقدیم به شهید سرافراز دکتر چمران
برگرفته از آخرین منجات ایشان با پاهای خود لحظاتی قبل از شهادت
ای دو یار خاکـــــی بی ادّعا پاهای من
بـا شمــایم، با شمــایم، با شما پاهای من
ای که از روز نخستیــن یاریِ تن می کنید
می برید این جسم خاکـی هرکجا پاهای من
قدر دیگر یــاریم کرده، شکیبایی کنیـد
تــا رسانم هردو را پیش خــدا پاهای من
خوب میدانم که زخمی، دردناک وخسته اید
از شمـــا شرمنــده ام روز جزا پاهای من
با شما ره می سپارم در طریـــق عاشقی
می کنم جـــان را فدای مقتـدا پاهای من
وه چه زیبـــا رقص من در پیش مــرگ
رقــص خونین با شهیــد کربلا پاهای من
بار دیگر یاریم کـــرده به میدانم بـرید
تا شوم غـرقه بخون، بی دست وپا پاهای من
با شهادت آشنا گشته شما را جـــان دهم
رهنمون گــردم به جنّت هردو را پاهای من
از دیــار غرب وحشی تا ثــریّا می روم
آری آری تا ثـــریّــا از ثــری پاهای من
انتظارم، انتظار لحظه ای خونیـن و سرخ
داغــدارم داغـــدار لالــه ها پاهای من
لحظــه دیدار نـــزدیک اســت و دل
می تپـــد در سینه با شور و نوا پاهای من
خاک دهلاویّه را با خون گلستـان می کنم
یاریـم کـن ای دو یــــار باوفا پاهای من
شعر از: مجتبي كشوري فاتح