نـوای بلـبل خوشخـوان بدون تو هرگز              شکــفتن گــل و ریحان بدون تو هرگز                      

نوشته بر در جنّت به خـطّ و رنگی خوش            صفــای روضـــه رضوان بدون تو هرگز                      

برای دیدن رویت خــدا خــدا کردم              که زنـــده بودنم ای جان بدون تو هرگز                      

چه نذرها که نکردم چه عهدها که نبستم               نشــستــنم ســر پیمان بدون تو هرگز                      

به عالمی که سراسر فریب و نیرنگ است              ســرودن از ســر ایـمان بدون تو هرگز                      

بیــا که بی گل رویت بهـار ناپیداست               عـبـور ســـرد زمـستان بدون تو هرگز

  تویی که کعــبه عشقی نمـاز باران را                قنــوت سبــز درخـتان بدون تو هرگز                    

به گوشه گوشه چشمم نشسته اشکی سرخ                کــه روشــنایی چشمان بدون تو هرگز                      

 تویی که شرط قبــولی تمام ایمان  را                  نــماز و روزه و قــرآن بدون تو هرگز                      

  بیـا و فـاتح شهر و دیـار خوبان باش                 کـه فتــح کشـور خوبان بدون تو هرگز

              مجتبی کشوری فاتح